Raarlems Dagklad

Geert stemt Forza

Om iedere schijn te vermijden: ik bestèl die posters niet zelf, hè! Het is puur toeval dat TON meteen langskwam nadat ik Rita Verdonk cancannend opvoerde en dat Forza toeslaat binnen een etmaal na RaDa-speculaties over een plakkaat van 2x3 meter, met volledige dekking.

De strijd verruwt en het initiatief ligt in deze fase duidelijk bij de minder traditionele, om niet te zeggen traditieloze partijen. Op het intensiefst bestudeerde aanplakbord van Nederland werd het brave D66-groen rücksichtlos onder Forza-oranje verstopt, en het nog nauwelijks droge affiche van TON onderging hetzelfde lot.

GEERT stemt FORZA! (Forza Venlo, neem ik aan, niet Forza Haarlem.)

Agressieve plakkers, die Forzaboys, met hun twee grote posters. Ik kan me voorstellen dat je je als CDA-er ietwat geïntimideerd voelt als je daar staat met een stijfselpot en de beeltenis van Merijn Snoek in je hand; dat je na een kort gewetensonderzoekje besluit dat je dat oranje liever niet ontheiligt en dat Groen Links er maar aan moet geloven.

En niettemin... niettemin werd een van de twee Forza-posters brutaalweg geneutraliseerd, en wel door een andere groepering die een afkeer heeft van politiek correct gemiemel, laffe compromissen en bureaucratie - ik heb het over de organisatoren van de Haarlem Fight Night op 28 februari.

De vechtsporters hebben maling aan - van onder naar boven - Merijn Snoek ('hard op handhaving'), CU (stabiel en betrokken), Trots op NL en Forza H! Pakt de politiek de handschoen op????

(Wordt vervolgd)

Trots op TON

 

STAB BETROKI CHRISTENU

Van zondagsrust geen sprake bij het intensiefst bestudeerde plakbord voor de gemeenteraadsverkiezingen van 3 maart!

De lijmploeg van Frank Visser en Teus Vreugdenhil had zelf na enige gewetensnood over de DIKKE BOETE van Van Velzen en co. heengeplakt (wat ik als neutraal waarnemer kan billijken, de VVD had immers ook SLANK STADHUIS nog, rechtsboven op het bord), maar hoe lang, zou ik graag weten, hebben de christelijken eer gehad van hun zendingswerk?

Baf!!!!!!!!, Rita's Trots doet mee in Haarlem en timmert / plakt aan de weg, zonder complexen! Wíe is hier stabiel en betrokken? Optisch heeft TON de grootste poster, doordat het blazoen een beetje bol lijkt te staan, bol als... / bol van... / bol tot...

Zijn er trouwens wettelijke maximumafmetingen voor de affiches? Stel dat de behangers van Forza Haarlem! morgen een lap papier van 3x2 meter aanbrengen?

Opvallende afwezige op het bord: Sjaak Vrugt en zijn vijftig volgelingen!

P.S. Lees ook de vier eerdere delen in deze RaDa-serie

Doorplakken

Veel zaterdagse bedrijvigheid rond het best bestudeerde aanplakbord bij de gemeenteraadsverkiezingen 2010. De VVD manifesteerde zich voor het eerst aan het Staten Bolwerk, met twee posters.

De ene toont een stads stilleven met vuilniszakken, fietswrakken en een slordig geparkeerd winkelwagentje. Op de bijna blinde  muur die als decor dient, is 'fuck...' geklad, door slechte mensen of campagnemedewerkers. 'SCHOON IN DE BUURT' staat erboven; eronder 'DIKKE BOETE, Haarlem! Leefbaar' (en het is aan onze lenige geest om de verbanden aan te brengen).

De ander VVD-poster (rechtsboven: 'Zuinig met uw geld / Slank stadhuis') heeft bril en voorhoofd van CDA-lijsttrekker Merijn Snoek afgeplakt, maar het zij gezegd, daar ging al geen enkele wervingskracht meer van uit in zijn schunnige toestand. D66 had gisteren háár gehavende biljet overgeplakt met een kleiner (ANDERS, Anders Ja D66, staat er nu).

2D-politiek, campagnevoeren in het platte vlak, daar zou deze reeks over gaan, maar de SP blijkt nietspecialisten in huis te hebben (niet te verwarren met niet-specialisten) die een 3D-element toevoegen. Aan de IK SP-affiche bleken gisteren kartonnen tomaatjes vastgeniet die er voorheen nog niet waren. Opereren die nieters alleen lokaal, of trekken ze op zo'n zaterdag het hele land door op een snelle socialistische  motorfiets? Hilde van der Molen mag het weten!

Een andere mogelijkheid is dat die fröbeltomaatjes nog maar het begin zijn. Dat de plaatselijke partij-afdelingen, aangespoord door de schier excessieve RaDa-aandacht voor dit ene bord het Bolwerk tot speerpunt maken en daar alles uit de kast trekken. Dat ik er de volgende keer neonreclames aantref van Forza Haarlem!, dat een dweilorkestje van de Partij Moeder CAO zich verdringt met de cheerleaders van de ChristenUnie, en Rita Verdonk samen met Mirja Otten de cancan danst ter meerdere glorie van TON Haarlem.

In dat geval zou ik mij natuurlijk moeten bezinnen. (Wordt vervolgd.)

Papier hier

De SP als lerende organisatie: nadat JIJ SP (pontificaal midden op het bord aan het Bolwerk) grif was weggeratst door politieke tegenstanders of zinloze ratsers, zoekt de partij het nu hogerop, zij aan zij met Groen Links.

De vorige poster hadden de socialisten tot hun schande met doorzichtige tape bevestigd, dit exemplaar is vakkundig geplakt met stijfsel, zoals het een ordentelijke linkse partij betaamt. De nieuwe tekst is daarentegen geen verbetering. IK SP prikkelt de verbeelding net zo vergeefs als JIJ SP, en wekt evenveel tomaat-rode ergernis.

Tweedimensionale politiek in Haarlem, je hebt er warempel bijna een dagtaak aan. Als de ontwikkelingen aan het Bolwerk elkaar in dit tempo blijven opvolgen, overweegt het RaDa een webcam te plaatsen!

Papierkoek (2)

Deel twee van RaDa's tweedimensionale kijk op de lokale politiek: vanmiddag passeerde ik weer het aanplakbord aan het Bolwerk, waar vrijdag vijf van de dertien deelnemende partijen dongen naar de gunst van de passerende zwevende kiezer.

Een soort landjepik is het. Welk oppervlak durf je te claimen op dat bord, waar zelfs volgens het polderste poldermodel nooit genoeg ruimte is voor iedereen - dwz als ook de plakkers van de Ouderenpartij hun broze heupen riskeren en de aanhangers van de Partij Moeder CAO zich vrij kunnen maken van hun dagelijkse beslommeringen en een keukentrapje beklimmen.

Oei, dat liep zo'n vaart niet...

Nog steeds vijf aanplakbiljetten, waarvan er drie een deerniswekkende aanblik bieden. Wie durft te beweren dat de verkiezingen de mensen onverschillig laten? Ze kunnen juist niet wachten om zich uit te spreken!

Het SP-affiche is geniepig veranderd in het logo van de Bondsspaarbank, Merijn Snoeks (tophandhaver van het CDA) is hard aangepakt door de vandalen en ook de poster van (Ja!) D66 is somehow ... anders. Het zou echter voorbarig zijn hieraan conclusies te verbinden over de uitslag op 3 maart. De twee ongeschonden posters hangen het hoogst.

Twee uur later kom ik opnieuw langs en dan blijkt dat ook Cees de Vries zijn campagne heeft ingezet, met een strak geplakt affiche. De Partij Spaarnestad deelt niet in de taalarmoede van de concurrentie: meer groen en klimaatneutraal /veilige stad / armoedebestrijding en economische bloei / meer inbreng van de burger.  Ik beweer niet dat ze het waar zullen maken, maar... het stáát er toch maar!

Papierkoek

Is er, in deze tijd van nieuwe media, nog nieuwere media en veel te nieuwe media door opiniepeilers al eens onderzoek gedaan naar het effect van de anachronistische houten aanplakborden die zes weken vóór de verkiezingen verrijzen op opiniemakende plekken in de stad? En (door antropologen en psychologen) naar de diepgewortelde behoefte waarin die borden van oudsher voorzien, bij sommigen?

De vorst was koud twee dagen de grond uit of daar verrees (herrees?) de vertrouwde structuur bij het Bolwerk. Twee dagen bleef het bord blanco - aanplakkers van de diverse partijen hielden zich schuil in de bosschages en speelden een voor buitenstaanders volstrekt ondoorzichtig tactisch spel, in afwachting van de openingszet. Wie plakt het eerste plakkaat? En waar komt het? Links, rechts of in het centrum?

Toen ik vrijdag langskwam, hadden vijf partijen zich ineens geafficheerd (D66 met twee, kleine, posters).

Naarmate het bord voller raakt (er is nooit ruimte genoeg, dat hoort bij de folklore), nemen de ethische en strategische dilemma's voor de vrijwilligers toe: wie plakt over wie? Plakt links over concurrerend links of juist over verwerpelijk rechts? Eerbiedig je de huidige coalitie? Hoe vaak kom je terug met plakselpot en ladder om te zorgen dat jouw partij bovenligt op de dikke papierkoek die daar groeit?

Inhoudelijk - dat is geen verrassing - komen we er bekaaid af. Stel je een Nederlandse emigrant voor die na dertig jaar Canada terugkeert in Haarlem en de politiek niet heeft gevolgd. Ga er maar aan staan:
JIJ SP.
Anders JA D66.
Zin in de toekomst (Groen Links)
Hart voor Haarlem, Hard op handhaving (CDA).
Samen maken we Haarlem (PvdA)

Bij het CDA twijfel ik ernstig aan de grammaticale juistheid ('hard op...'?) en de PvdA vraagt er natuurlijk om. Dat wordt 'Samen maken we HFC Haarlem kapot'.

.

Tweede leven

'Vergeleken met 1990 gooit een Nederlander 30 procent meer weg. En vergeleken met vijftig jaar geleden vier keer zo veel.'

Ik heb het uit het NRC weekendmagazine (30 jan.), uit een artikel over schoenherstellers die hun zaak zien wegkwijnen bij gebrek aan klandizie, garages die een kapotte versnellingsbak liever à la minute vervangen dan er een monteur een paar uur aan te laten pielen, en een printer van 80 euro met een klein gebrek, dat (incl. uurloon en verzendkosten) uitsluitend voor de somma van 165 euro  te verhelpen is, waardoor de klant zich gedwongen ziet een nieuwe aan te schaffen. Repareren loont niet, is de moraal van het verhaal.

In de klas gebruikte ik de uitdrukking 'sokken stoppen' en merkte dat die tot verwarring leidde (sommigen hadden er merkwaardige beelden bij).

Het is niet anders, de tijd schreit / schrijnt / schrijdt verder en we doen al dan niet vrijwillig (door tijdgebrek en economische afwegingen) sneller afstand van onze spullen.

Dat het afdankertje van de een voor de ander een cadeautje kan zijn, weet iedereen; in de meeste uitstallingen van 'grof vuil' op de stoep wordt gretig gegrut en sommige voorwerpen krijgen daardoor een tweede leven.

Bij een werkbezoek van de stadsdichteres in het Rozenprieel kwamen we in de Kookgarage, een voormalige palmkwekerij in de Kamperstraat, die nu als theaterruimte wordt verhuurd. Daar stond dit pronkstuk van een katheder.

"Goh, hoe kom je dáár aan?" vroeg ik aan de eigenaar. Die vertelde dat de katheder door Jan Heijer was aangetroffen in een bouwcontainer in de tijd dat het Concertgebouw zich verpopte tot Philharmonie. Weg met die ouwe meuk,  moeten die cultuurbarbaren daar hebben gedacht, das war einmal, opgeruimd staat netjes, in de open haard met dat kreng!

Dankzij Heijers reddingsoperatie is het spreekgestoelte nu opgevangen in een liefdevolle omgeving en doet het nog regelmatig dienst.

P.S. Op een metalen plaatje staat: 'Aangeboden door de bedrijfsschool Ned. Spoorwegen, Hoofdwerkplaats Haarlem.

Antonia

Minister Guusje ter Horst zou in Noord-Holland een vrouwelijke Commissaris van de Koningin prefereren als opvolger van Harry Borghouts, zo liet zij doorschemeren toen zij de profielschets in ontvangst nam.

Verder beklemtoonde de minister van Binnenlandse Zaken tijdens de Statenvergadering van 17 januari dat over de namen van toekomstige sollicitanten absolute geheimhouding dient te worden betracht. Naar die wens zal het RaDa zich uiteraard voegen, vandaar dat wij hier slechts de foto publiceren waarop wij beslag wisten te leggen - zonder de naam.

Het gaat om een oude bekende van het RaDa, ooit zelfs knuffelgedeputeerde, die (de voorkeur van de minister indachtig en erop speculerend dat een seksetest niet onder de standaard benoemingsprocedure van een CvdK valt) zijn vrouwelijke kanten opzichtig heeft geaccentueerd teneinde meer kans te maken op een comeback in het provinciebestuur.

Het heeft er de schijn van dat hij/zij zich bij de keuze van zijn/haar coiffure heeft laten inspireren door een bekende persoonlijkheid.

(P.S. In Richards Hoek trouwens nog zo'n hybride type.)

Zijn Haarlemse oog

Mijn Haarlemse oog, heet de column van de nieuwe columnist die Grote Broer het HD zaterdag introduceerde.

Ik ken Paul Leive niet (hij woont pas tweeënhalf jaar in Haarlem) en kon hem ook niet goed Googelen. Ik vond maar één relevante link ('Tchüss, meneer Leive: op donderdag 16 september wuifden de Montessorianen hun docent en collega Paul Leive uit'). Als ik erop klikte, flitste 's mans hoofd in beeld, om als de wiedeweerga plaats te maken voor HTTP Error 404.

De column, zo legt Leive uit, ontleent zijn naam aan het gegeven dat hij zowel in Den Haag als Haarlem een staaroperatie onderging, aan elk oog een. Zijn HD-debuut ging over die ingreep in het Kennemer Gasthuis, door een 'grappige', nonchalante, Cubaanse muziek draaiende, bijna gepensioneerde oogarts, die hem bij de controle voorhield dat het verlies aan scherpte in dat oog erbij hoorde; en zo werd Het Haarlemse oog geboren!

Juist, ja... De beoogde opvolger van Lennaert Nijgh als observator van het Haarlemse leven, sukkelt met zijn ogen.

Ik bond mijn enkels bijeen met zware boeien (we gaan geen intikkertjes intikken!), zette de prullenbak omgekeerd op mijn hoofd (geen inkoppertjes inkoppen!), liet mijn polsen strak achter mijn rug vastsnoeren (waarom zou alleen een doorgefokte Haarlemmer over Haarlem kunnen columneren?) en gaf voor alle zekerheid opdracht mijn toetsenbord te verbranden (Homerus, Milton, Borges, Joyce... slechtziende schrijvers blijken het in de praktijk ver te kunnen schoppen!).

Ik hield me in. Niet rot doen, geef de man een kans! In zijn eigen krant springen ze minder zachtzinnig met hem om. Vanochtend plaatste het HD deze ingezonden brief:

Failliet

120 = 90 + 2 x 15 verlenging

 

(evt. gevolgd door strafschoppen / natrappen)

.